สงขลาทูเดย์,songkhlatoday.com,ข่าวหาดใหญ่-สงขลา-ทั่วใต้

ชัดทุกข่าว-เข้าถึงทุกที่-เวทีชุมชน

  • 20ปีโฟกัส

ทั่วใต้

1 เดียว นักเรียนไทยใน ?มาเลย์?คว้า4.00 ทุกเทอม
รางวัลเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง Senate Award

by Focus Team @04-12-2560 12.30 ( IP : 110...6 ) | Tags : ทั่วใต้
photo  , 960x640 pixel , 84,229 bytes.

เพราะทุนชีวิตต่างกัน ?ไฟซอล? หนึ่งเดียวเด็กไทย ? คว้ารางวัลเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง Senate Award นักศึกษาผลการเรียน 4.00 ของประเทศมาเลเซีย

นายไฟศอล ปายอ หรือ "ไฟศอล" วัย 21 ปี เป็นคน ต.พ่อมิ่ง อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี เล่าว่า หลังจากที่เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนบ้านพ่อมิ่ง ต.พ่อมิ่ง อ.ปะนาเระ จ.ปัตตานี ได้สอบชิงทุนการศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาของรัฐบาลมาเลเซีย และได้รับคัดเลือกให้ศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนมัธยมศาสนาสหพันธ์กายัง (Sekolah Menengah Agama Persekutuan Kajang) รัฐซือลังงอร์ ประเทศมาเลเซีย ซึ่งในช่วงมัธยมศึกษาตอนต้น ประมาณ ม.3 ก็จะมีการสอบวัดระดับความรู้ของประเทศที่เรียกว่า Penilaian Menengah Rendah (PMR) ถ้าบ้านเราจะเรียกว่าสอบ O-net ผมก็สอบได้ 8A 1B(จาก9วิชา) ส่วนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายผมเลือกเรียนสายวิทย์-คณิต์เพราะส่วนตัวชอบวิชาวิทยาศาสตร์มาก ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายก็จะมีการสอบวัดความรู้เหมือนกันแต่จะเรียกว่า Sijil Pelajaran Malaysia(SPM) ผมสอบได้ 7A 4B(จาก11วิชา) หลังจากที่จบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายผมก็ได้รับทุนการศึกษาต่อในระดับชั้นอนุปริญญาหรือป.ว.ส จากมหาวิยาลัยโพลี่เทคมารา (Kolej Universiti Poly-Tech Mara) ณ เมืองกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ตอนนี้ผมก็ศึกษาอยู่ปี3(ปีสุดท้ายแล้วครับ) คณะศึกษาศาสตร์เอกวิชาการสอนภาษาอังกฤษ (Teaching English As a Second Language) อินชาอัลลอฮปีหน้าช่วงเดือนเมษายน 2561 ผมก็จะจบการศึกษาในระดับชั้นอนุปริญญาและจะพยายามตั้งใจสอบชิงทุนในระดับปริญญาตรีให้ได้ครับ

ที่มาของการเรียนเกรด4 ทุกวิชา ก่อนอื่นผมต้องบอกก่อนว่าที่มาหรือปัจจัยที่ทำให้ผมสำเร็จในการเรียนมีเยอะ อันดับแรก ความขยันและความมุ่งมั่นของตัวเอง ผมเป็นคนที่ถ้าอยากได้อะไรผมจะตั้งใจทำมากและทำออกมาเต็มที่ ไม่ว่าจะเป็นการเรียน กิจกรรม กีฬาหรือต่างๆ ผมจะตั้งใจฝึกและจะไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรค์ต่างๆเด็ดขาด ผมเชื่อในคติภาษาอังกฤษที่ว่า "Nothing Impossible" (ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้)ผมเชื่อว่ามนุษย์เราทุกคนถ้ามีความขยันและตั้งใจเราก็สามารถทำความฝันของเราให้สำเร็จได้ครับ

ปัจจัยที่2 ครอบครัว ผมจำได้ตอนที่ผมอายุ 8 ขวบหรือประมานป.2 คุณพ่อกับคุณแม่ของผมได้อย่าร้างกัน หลังจากนั้นผมกับพี่สาวก็อาศัยอยู่กับแม่ ณ ตอนนั้นชีวิตของผมเศร้ามาก เศร้าที่ได้เห็นคุณแม่ทำงานเพียงลำพัง เหน็ดเหนื่อยเพื่อที่จะหาเงินเลี้ยงดูผมกับพี่สาว ท่านทำงานทุกอย่างเพื่อที่จะให้ผมกับพี่สาวได้มีอาหารกินทุกมื้อ มีเงินไปโรงเรียนทุกวัน ผมกับพี่สาวช่วยทำขนมขาย คือหน้าบ้านผมจะมีโรงเรียนมัธยม (ปอเนาะพ่อมิ่ง) และก็จะมีร้านอาหารขายข้าวขายขนมให้กับนักเรียนในโรงเรียนนั้น ตอนเช้าก่อนไปโรงเรียน ผมก็จะขับจักรยานไปตั้งขนมที่ร้านในโรงเรียน ทำทุกวันก่อนไปโรงเรียน จนบางครั้งผมไปโรงเรียนสายกว่าเพื่อน ตอนเย็นก็ช่วยแม่เก็บไม้ฟืนเพราะที่บ้านใช้เตาถ่านทำขนม และประมาณช่วงค่ำๆผมก็จะไปเก็บเงินค่าขนมที่ตั้งตามร้านอาหาร ส่วนพี่สาวก็จะช่วยแม่ทำงานบ้านทั่วไป
"ผมเชื่อว่าคนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะทำให้ชีวิตเราสบายได้ ผมคิดว่าผมต้องตั้งใจเรียนและมีงานดีๆเพื่อที่จะให้แม่สบายในอนาคตให้ได้ หลังจากนั้นผมก็ขยันและตั้งใจเรียนตลอด ตั้งแต่ประถมก็จะสอบได้ที่1ทุกปี และขยันเรียนจนถึงวันนี้"

นายไฟศอล กล่าวต่อว่า ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นแม่ยิ้มและมีความสุขเวลาเราโชว์ผลการเรียนของเราให้ท่านดู สำหรับผมแล้วครอบครัวคือทุกสิ่งทุกอย่าง โดยปัจจัยที่3 คือศาสนาและความศรัทธา ผมเชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำจะสำเร็จได้ล้วนแล้วมาจากความประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้า ผมในฐานะคนมุสลิมก็จะประกอบศาสนกิจอย่างเคร่งครัดและอยู่ในหนทางของศาสนา

ซึ่งผมภูมิใจที่เกิดมาเป็นคนจังหวัดปัตตานี มีวัฒนธรรมที่ดี มีอาหารที่อร่อย มีสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงามไม่แพ้จังหวัดไหนหรือประเทศใดในโลกเลย ผมรู้สึกโชคดีที่เป็นคนปัตตานีเพราะเรารู้กันอยู่ว่าคนปัตตานีส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพเกษตรกร ทำนา ทำสวน กรีดยาง ซึ่ง อาชีพเหล่านี้ล้วนแล้วต้องการความพยายามและความหมั่นเพียรมาก ตอนเด็กๆผมชอบตามคุณยายไปทำนา ทำสวน คุณยายก็จะบอกตลอดว่า กว่าคนเราจะได้เงินแต่ละบาทมันไม่ใช่ได้มาง่ายๆ เราต้องขยันทำงาน ขยันหาเงินเพื่อที่จะอยู่รอด นอกจากขยันทำงานแล้วเราสามารถนำความขยันมาประยุกต์ใช้ในการเรียน จนได้รับโอกาสสอบชิงทุนการศึกษาเรียนต่อในต่างประเทศ ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาจนถึงชั้นอนุปริญญา

"ความสำเร็จล่าสุด ผมได้รับรางวัลเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง Senate Award เป็นรางวัลที่มอบให้กับนักศึกษาที่มีผลการเรียน 4.00 ของเทอมนั้นๆ ผมรู้สึกดีใจและภูมิใจมากที่ได้สร้าง ประวัติศาสตร์นักศึกษาไทยคนแรกและหนึ่งเดียวของคณะศึกษาศาสตร์เอกการสอนวิชาภาษาอังกฤษ และสร้างชื่อเสียงให้กับจังหวัดปัตตานีและประเทศไทย"

โดยเคล็ดลับในการเรียนเก่งของผมคือ ตั้งใจเรียนในห้อง การให้ความสำคัญกับการเรียนในห้องเป็นวิธีที่ดีที่สุดทำให้ผมสอบได้คะแนน 4.00 ผมจะโฟกัส100%ฟังอาจารย์สอน จดทุกคำที่อาจารย์พูดและจะไม่พูดหรือคุยกับเพื่อนถ้าไม่จำเป็น เวลาอาจารย์สอนเน้นจดโน้ตให้ได้มากที่สุด เน้นเยอะไม่เน้นสวย เอาที่พออ่านแล้วเข้าใจได้ และยกมือถามอาจารย์ทุกครั้งเวลาเราไม่เข้าใจเนื้อหาการเรียน พร้อมนำความรู้ไปติวหรือสอนเพื่อนๆ เราก็จะเข้าใจเนื้อหาและจำได้แม่นขึ้นอีกด้วย

การเลือกเรียนในคณะที่ชอบและวิชาที่ใช่เป็นสิ่งสำคัญมากที่น้องๆและเพื่อนๆมองข้ามไม่ได้ เพราะการเรียนในระดับชั้นปริญญาตรีนั้นมันเป็นระยะเวลาที่นานพอสมควร เราไม่ได้เรียนวันสองวันจบ เราจะอยู่กับมัน4-5ปี เพราะฉะนั้นถ้าเราเลือกคณะที่เราชอบ เราก็จะใช้เวลา4ปี เรียนอย่างมีความสุข แต่ถ้าเราเลือกเรียนคณะที่เราไม่ชอบ ไม่ว่าโดยเหตุผลใดก็ตาม มันก็จะทำให้เราใช้ชีวิตเรียน4ปีอย่างทุกข์ทรมาน อีกอย่างการที่เราเลือกเรียนคณะที่เราชอบมันจะทำให้เราขยันและตั้งใจเรียนมากขึ้น เอาจริงๆวิชาที่ผมชอบที่สุดตอนเรียนมัธยมคือวิชาวิทยาศาสตร์และผมก็ตั้งใจเรียนวิชานี้มาก และวิชาภาษาอังกฤษ ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้พูดภาษาอังกฤษ ผมจะเข้าไปหานักศึกษาต่างชาติและพูดภาษาอังกฤษกับพวกเขา ผมจะใช้ภาษาอังกฤษพูดคุยกับพ่อค้าแม่ค้าเวลาเดินซื้อของช้อปปิ้ง เอาเป็นว่าเมื่อไหร่ที่ผมได้โอกาสพูดภาษาอังกฤษผมก็จะพูดและมีความสุขทุกครั้ง นี่คือเหตุผลที่ผมเลือกเรียนคณะภาษาอังกฤษครับ

  • TheSmartHotel Hatyai

สำหรับผมครอบครัวคือทุกสิ่งทุกอย่างและมีความสำคัญมาก ผมตั้งใจเรียนทุกวันนี้ก็เพราะแม่ แม่คือทุกอย่างสำหรับผม แม่เหนื่อยเลี้ยงดูผมตั้งแต่ผมเล็กจนโต ท่านทำทุกอย่างให้ผมได้มีโอกาสเรียนหนังสือ ผมจะตั้งใจเรียนเพราะอยากตอบแทนบุญคุณท่านและอยากให้ท่านอยู่สบายครับ ถึงแม้ว่าผมเกิดมาไม่ได้รวยเหมือนคนอื่นเค้า ไม่ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาพ่อ แม่ ลูก แต่ผมก็ไม่เคยรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปเลย เพราะแม่ของผมเป็นผุ้หญิงที่สุดยอดมาก เลี้ยงผมกับพี่สาวเพียงลำพังจนถึงทุกวันนี้ เวลาที่ผมมีความสุข แม่ก็จะมีความสุขและร่วมแสดงความยินดีกับผม และเวลาที่ผมเสียใจแม่ก็จะคอยอยู่ข้างๆผมและบอกกับผมว่า "ไม่เป็นไรลูก คราวหน้าเอาใหม่" สำหรับผมครอบครัวคือกำลังใจที่ดีที่สุดให้ผมสู้และก้าวสู่ความสำเร็จครับ

เหตุผลที่ผมตัดสินใจเลือกสอบชิงทุนเรียนต่อต่างประเทศคือถานะทางบ้านครับ ทางโรงเรียนบ้านพ่อมิ่งโรงเรียนประถมได้แจ้งว่ารัฐบาลมาเลเซียประกาศรับสมัครสอบชิงทุนการศึกษาให้กับนักเรียนไทยที่สนใจเรียนต่อชั้นมัธยมศึกษา ณ ประเทศมาเลเซีย แม่ก็เลยอยากให้ผมสมัครเพราะฐานะทางครอบครัวไม่ดี แม่ทำงานคนเดียวและต้องส่งพี่สาวเรียน ตอนนั้นพี่สาวของผมกำลังจะขึ้นม.3และต้องใช้เงินเยอะพอสมควร แม่บอกผมว่าแม่ก็ไม่รู้ว่าจะมีเงินส่งผมกับพี่สาวเรียนต่อได้ไกลแค่ไหน เพราะแม่ทำงานคนเดียว เศรษฐกิจตอนนั้นก็ไม่ค่อยดี อีกอย่างแม่ผมตอนนั้นก็อายุ40กว่าแล้ว สุขภาพก็ดีบ้างไม่ดีบ้าง ผมเลยตัดสินใจสอบชิงทุนเพื่อที่จะช่วยแม่แบ่งเบาภาระและประหยัดค่าใช้จ่าย แต่เอาจริงๆผมไม่ค่อยอยากเรียนต่างประเทศ เพราะตอนนั้นผมยังเด็กมาก อายุ12ปี อีกอย่างด้วยความที่ผมเป็นเด็กบ้านนอก ผมก็ไม่เคยได้ไปเที่ยวที่ไหนไกลๆเลย แต่สุดท้ายผมก็ต้องเลือกที่จะไปเพื่ออนาคต หลังจากที่เรียนจบมัธยม ณ โรงเรียนสอนศาสนากายัง (SMAPK) ด้วยเกรด 7A 4B ผมก็ได้รับทุนการศึกษาเรียนต่อในระดับอนุปริญญา ณ มหาวิทยาลัยโพลี่เทคมารา Kolej Univeriti Poly-Tech Mara เป็นระยะเวลา3ปี ตอนนี้ผมก็อยู่ปีที่3แล้ว ส่วนอนาคตผมก็ตั้งใจว่าจะตั้งใจสอบชิงทุนในระดับชั้นปริญญาตรีให้ได้ครับ ส่วนการทำงานนั้นผมฝันว่าอยากกลับไปเป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่ไทยครับ ผมมีความฝันที่จะพัฒนาการศึกษาโดยเฉพาะภาษาอังกฤษให้กับเด็กไทยและนักเรียนใน3จังหวัดชายแดนภาคใต้ให้ดีขึ้นครับ

  • l3

"หลังจากนี้ผมก็จะตั้งใจสอบชิงทุนปริญญาตรีและตั้งใจเรียนต่อไป อนาคตผมฝันจะกลับไปพัฒนาภาษาอังกฤษที่ประเทศไทยบ้านเกิดของผม และเป็นติวเตอร์ภาษาอังกฤษที่เก่ง และจะได้ใช้ความรู้ที่ได้ร่ำเรียนมาเพื่อสอนภาษาอังกฤษให้เด็กไทยเก่งขึ้นครับ"

ความสามารถของผมสามารถสื่อสารได้หลายภาษา สามารถฟัง พูด อ่าน เขียน ได้3ภาษา ภาษาไทย ภาษาอังกฤษและภาษามลายูกลาง อีกหนึ่งความสามารถของผมคือ "ผู้นำ" ผมได้รับคัดเลือกให้เป็นประธานชมรมหรือประธานกิจกรรมต่างๆของมหา?ลัย ส่วนความชอบของผมก็คือผมเป็นคนชอบออกกำลังกายและเล่นกีฬา วิ่ง ว่ายน้ำ เล่นวอลเลย์บอล บาสเกตบอล และกีฬาอื่นๆครับ อีกอย่างสิ่งที่ผมชอบมาก คือการทำกิจกรรม  จนเพื่อนๆเรียกผมนักบ้ากิจกรรม ผมจะเข้ากิจกรรมทุกกิจกรรมของมหาลัยถ้าไม่ชนกับตารางเรียน ผมจะเข้าร่วมทุกกิจกรรมที่จัดขึ้นโดยชมรมนักศึกษาไทยในมาเลเซียทุกครั้งที่ได้รับโอกาส เหตุผลที่ผมชอบทำกิจกรรมคือได้ประสบการณ์ได้ความรู้เพิ่ม ได้เพื่อนเพิ่ม ได้ภาษา ได้พัฒนาความมั่นใจ ได้ไปสถานที่ที่ไม่เคยไป และอื่นๆอีกมากมาย

"ประสบการณ์ ผมได้เป็นตัวแทนโรงเรียนและมหาลัยในการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลรายการต่างๆ ได้รับคัดเลือกให้เป็นประธานชมรมต่างๆของมหาลัย เป็นพิธีกรและอื่นๆ ส่วนการฝึกงาน เคยทำงานเป็นพนักงานเสริฟอาหารที่โรงแรม เป็นแคชเชียร์ที่บิ๊กซี เคยรับงานแปลภาษาของบริษัท เคยเป็นล่ามให้กับสถานเอกอัครัชทูตไทย ณ กรุงกัวลาลัมเปอร์ประเทศมาเลเซีย"

ผมเคยฟังประโยคหนึ่งจากวิทยากรท่านหนึ่ง เมื่อตอนที่ผมได้เข้าร่วมกิจกรรมสมัยเรียนอยู่มัธยมที่ว่า "Nothing Impossible" แปลว่าไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ มันเป็นประโยคสั้นๆที่มีความหมายและพลังอย่างมหาศาล กับคนๆหนึ่งที่ตั้งใจจะประสบความสำเร็จ ประโยคนี้ทำให้ผมรู้สึกมีพลังและกล้าที่จะทำทุกอย่าง กล้าที่จะลองอะไรใหม่ๆที่เข้ามาในชีวิต หลังจากจบมัธยมก็ได้รับทุนจากมหาวิทยาโพลี่เทคมารา และทางมหาลัยให้เลือกเรียน3คณะ มีคณะคอมพิวเตอร์ คณะบัญชี และคณะศึกษาศาสตร์เอกภาษาอังกฤษ ตอนแรกผมตัดสินใจไม่ถูก เพราะโดยส่วนตัวเราไม่มีพื้นฐานทางด้านคอมพิวเตอร์ ส่วนคณะบัญชี ผมคิดว่าถ้าจบไปแล้วต้องทำงานธนาคาร และตอนนั้นด้วยความเป็นเด็กผมเคยได้ยินว่าคนที่จะทำงานธนาคารได้ต้องมีเงินในบัญชี ต้องมีคนค้ำประกันและอะไรต่างๆนาๆ ส่วนคณะอังกฤษโดยส่วนตัวผมชอบพูดอังกฤษมาก ผมรู้สึกว่ามันยากเพราะต้องเรียนทุกอย่างในภาษาอังกฤษ อาจารย์พูดภาษาอังกฤษ เพื่อนต่างชาติในห้องใช้ภาษาอังกฤษ คงไม่มีใครจะมาสอนความรู้เบื้องต้นให้เราหรอก ผมใช้เวลาตัดสินใจเลือกคณะที่จะเรียนนานพอสมควร จนนึกถึงคติที่ว่า "Nothing Impossible" ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้ ผมก็เลยตัดสินใจเลือกคณะศึกษาศาสตร์เอกภาษาอังกฤษ และพยายามให้กำลังใจตัวเองและบอกกับตัวเองว่า เริ่มใหม่ เราต้องทำได้ หลังจากนั้นผมก็ตั้งใจและขยันท่องคำศัพท์ ดูหนังฟังเพลงเป็นภาษาอังกฤษ คุยกับเพื่อนต่างชาติภาษาอังกฤษ และทำทุกวิถีทาง จนเกรดเทอมแรกออกมาเป็นที่น่าประทับใจ ผมได้ 3.70 และเกรดผมก็ดีขึ้นมาเรื่อยๆจนเมื่อสัปดาห์ก่อนผมได้รับรางวัลเกียรตินิยมอันดับหนึ่งหรือ Senate Award เป็นรางวัลที่มอบให้นักศึกษาที่ได้ 4.00

  • ก้าวคนละก้าว

"ไม่ว่าจะเป็นการเรียนหรือะไรก็แล้วแต่ในชีวิต ถ้าเราขยันตั้งใจและมุ่งมั่นทำเต็มที่ความสำเร็จก็จะอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม จงทำทุกอย่างให้เต็มที่เหนื่อยได้แต่อย่าท้อ เหนื่อยเราก็พักแล้วหลังจากนั้นก็เริ่มใหม่ ผมเชื่อมาตลอดว่าคนเรามีต้นทุนชีวิตที่ต่างกัน บางคนเกิดมาสบาย เกิดมารวย มีเงินมีทอง มีครอบครัวที่สมบูรณ์ กับอีกบางคนที่เกิดมาไม่มีอะไรเลย แต่สิ่งเดียวที่เราทุกคนมีเหมือนกันนั่นก็คือความขยันและความตั้งใจและสิ่งเหล่านี้จะทำให้เราประสบความสำเร็จได้"

Relate topics

แสดงความคิดเห็น

กรุณาป้อน Username / Password ที่ท่านได้ลงทะเบียนไว้กับเว็บไซท์แห่งนี้ หรือ สมัครเป็นสมาชิกของเว็บไซท์
Bold Italic Underline Left Center Right Ordered List Bulleted List Horizontal Rule Page break Hyperlink Text Color :) Quote
คำแนะนำ เว็บไซท์นี้สามารถเขียนข้อความในรูปแบบ มาร์คดาวน์ - Markdown Syntax:
  • วิธีการขึ้นบรรทัดใหม่โดยไม่เว้นช่องว่างระหว่างบรรทัด ให้เคาะเว้นวรรค (Space bar) ที่ท้ายบรรทัดจำนวนหนึ่งครั้ง
  • วิธีการขึ้นย่อหน้าใหม่ซึ่งจะมีการเว้นช่องว่างห่างจากบรรทัดด้านบนเล็กน้อย ให้เคาะ Enter จำนวน 2 ครั้ง